| Weblog plaatjes zoeken |
|
Zoek je leuke plaatjes voor je weblog? Tik het gezochte item in, bijvoorbeeld liefde en klik op zoeken.
|
|
18-11-2006 - Een goed begin is het halve werk
Zo de zaterdag is weer begonnen, eerst een lekker ontbijtje, beetje tv kijken, even een douche, lekker alles op het gemakje.
David gaat vanmiddag naar scouting en dan hebben wij even de tijd om naar de stad te gaan die dingen kopen die we toch niet nodig hebben jebegrijp wel lekker slenterde slenter.
vanavond naar een uitvoering toe en het weekend is echt van start.
Een mooie gelegenheid om mijn gedachten te verzetten van die dingen die mij zo bezighouden en waarvan ik moet voorkomen dat ze mij niet gaan beheersen.
Heel moeilijk merk ik want afhangkelijk zijn van derde is nu niet bepaald mijn sterkste kant.
Ik heb aan de ene kant zoveel behoefte aan mensen om mij heen maar aan de andere kant vermijd ik ze en is het vanavond ook heel moeilijk om in een volle zaal te zitten.
En dan te bedenken dat een paar maanden terug ik zelf voor volle zalen stond en onregelmatig wat les gaf.
Mijn leven is wel veranderd.
Sinds gisteren ben ik begonnen om heel nauwkeurig mijn insulten bij te houden, was er nog al erg makkelijk in maar wil ik geholpen worden moet ik toch wat beter voormij zelf zorgen.
Gepost door: Rien op 18-11-2006 om 12:59
|
Reageer |
17-11-2006 - Vandaag ff moeilijk opgang komen
Zo na gisteren ,met het gesprek met de neuroloog is het toch weer ff moeilijk opgang komen.
Als je ben opgenomen geweest in de psygiatrie en je blijft langer als 5 jaar weg dan wordt je dossier vernietigt.
Maar hier gaat het toch net iets anders heb ik mogen leren.
Omdat ik in het verleden spannings aanvallen heb gehad en dan spreek ik over meer dan 10 jaar geleden, heb ik nu een contra indicatie aan mijn kont hangen voor een operatie die de kwaliteit van leven voor mij en mijn gezin kan verbeteren.
Het plaatsen van de nervus vagus stimulator lijkt daar door weer verweg en onbereikbaar.
Maar een gewone operatie is niet mogelijk, je zou er bijna spannings aanvallen van krijgen.
Alles overlaten nu aan anderen los laten en afwachten op wat, ja geeft het maar een naam...........................
Vanochtend had ik gewoon weer een insult bij het wakker worden gelukkig was er nog iemand thuis anders had ik weer de hele caravan aan de deur gehad zoals thuiszorg en huisarts.
want zonder hulp stopt het niet.
Ben dan ook een soort gevangenen in mijn eigenhuis, als ik alleen ben een polsband om die een signaal afgeeft als er een insult is en iedereen in werking zet ommij te helpen.
Maar die werkt maar met een straal van 30 meter. Als ik naar buiten gaat een speciale telefoon met alarmknop en gps zodat ik altijd gevonden kan worden, en dat ze weten waar ik ben.
voor de rest geen paniek zou ik zeggen.
Ben een gewoon mens van vlees en bloed heb en zal nooit iemand kwaad.
doen zeggen ze maar toch een leven als in een gevangenis.
Twee keer per jaar een week een week of 6 opgenomen in de kliniek om mijn gezin te ontlasten en mijzelf ook de ruimte geven tot rust nemen.
Vroeger kon je dan nog een wandeling maken met een verpleegkundige maar door de bezuinigingen die zo hard nodig zijn in de zorg kan dat niet meer omdat er zo bezuinigt is.
Het verblijf in de kliniek is dus alleen maar ( voormij ) een verplaatsing van mijn gevangenis geworden want ik kom dan niet verder dan mijn slaapkamer en de kamer in de groep.
Maar nu niet verder mauwen want ik ben blij met het leven met het leven en de mensen om mij heen.
Rien
Gepost door: op 17-11-2006 om 09:59
|
Reageer |
|
